Jan en Reinanda Haverkamp
Wisselseweg 7
8162 RM EPE
T (0578) 61 12 10


In Memoriam


Oibibie vd Groenkamp


Helaas is onze Bieb vannacht (15 februari), in een prachtig natuurgebied, overleden. Vanmorgen troffen de beheerders hem dood aan. Naar ons idee heeft Biebje het fijn gehad in het natuurgebied. Oibibi had regelmatig last van allerlei klachten. Hij had ook veel last van diarree maar in het natuurgebied ging het erg goed. Hij was erg klein en niet zo sterk. Daarom was hij altijd oppasvader van de nieuwe groep veulens. Die leerde hij veel grappige, leuke en vooral ondeugende dingen. 
Hij was regelmatig de aanvoerder van het ontsnappingspelotin en kon op km. afstand zien of de auto van de dierenarts erbij was.. 

Hij lag er vredig bij en niets wees er op dat hij veel pijn heeft gehad.

Dag lieve Biebje.

Rambo

Wij hebben Rambo op 25 januari 2008 moeten laten inslapen. 
Helaas wilden zijn achterpoten hem niet meer dragen. Jan heeft de laatste nachten in de woonkamer bij hem geslapen. Dat vond Rambo fijn. Hij was onrustig, je kon merken dat hij bang was en niet begreep waarom hij niet meer kon opstaan. Maar als Jan bij hem was ging hij rustig slapen. Het was voor ons een gouden hond. Niet zo lief voor andere honden, vooral niet voor dominante honden. Maar een prachthond voor kinderen en voor iedereen die hier kwam. Waaks maar als hij de visite vertrouwde bracht hij ze de bal, de stokken en het liefste allebei. Een hond die trouw was tot aan zijn dood. Stapelgek op zijn vriendinnetje Mayla. Wij noemden hem " de heerser van de enk". Toen de dierenarts kwam was dat een emotioneel en erg moeilijk moment. We hebben bij hem op de grond gezeten tot hij insliep. 
Wat hecht je toch aan zo'n dier en wat geeft het een leegte als hij niet meer op het gazon ligt. Mayla mist hem erg. Wij hebben hem dicht bij huis begraven. Dag Rambo. Heel veel plezier in de hondenhemel.

Ydie van de Groenkamp

Maandag 28 mei hebben we onze oude en zeer geliefde Ydie moeten laten inslapen. Twee jaar geleden kreeg ze tot ons en haar verdriet een dood veulentje. Ze raakte hoefbevangen en is niet meer de oude geworden. Met zorg en toewijding en met behulp van pijnstillers ging het nog een tijd goed. Maar afgelopen week zagen we aan haar ogen dat het op was. En dan moet je als mens een besluit nemen voor het welzijn van het dier. Ydie heeft de tweede pinksterdag in een volle wei met gras tussen haar kinderen en kleinkinderen gestaan. Als we bij haar kwamen hinnikte ze. "sta ik hier wel goed baas"? "Zoveel gras heb ik twee jaar niet gezien." Het inslapen ging snel en pijnloos. Toen we Ydie kochten had ze niet zo'n geweldig leven achter de rug. Ik heb haar beloofd dat ik heel veel van haar zou houden en dat ze haar leven lang bij mij mocht blijven. Ik heb me gelukkig aan mijn woord kunnen houden. En Ydie heeft mij dat driedubbeldwars teruggegeven. Ze was een geweldigde moeder voor haar kinderen, een prachtige menpony met een IBOP A achter haar naam. Is preferent geworden op haar nafok en prestatie op haar menproeven en primering. Elke morgen begroette ze ons, elke avond wenste ze ons welterusten.

Powered by: Unifact B.V.